Θα υποδεχτούμε το 2013 με το τραγούδι που μας έφτιαξε τον Δεκέμβρη του 2012 από τους London Grammar. Πρόκειται για ένα τρίο από το Λονδίνο, που αποφάσισε να μας δώσει ένα και μοναδικό δείγμα της δουλειάς τους, μέχρι στιγμής, στα μέσα του Δεκέμβρη.
Twin Cabins λέγεται το project του Nacho Cano, ενός Μεξικανού παραγωγού και στιχουργού. Ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική σε νεαρή ηλικία και στην εφηβεία του άρχισε να ηχογραφεί τη μουσική του. Ήχος άλλοτε indie- και dream pop, άλλοτε chillwave και ενίοτε shoegaze ή surfrock.
Τον Αύγουστο του 2012 κυκλοφόρησε ψηφιακά το δίσκο I'm sure που μπορεί κανείς να τον ακούσει από την bandcamp σελίδα του και να τον κατεβάσει από την soundcloud σελίδα του!
Μας άρεσε πολύ το Cool Kids (οι κιθάρες αρχικά θυμίζουν Motorama)
αλλά και το κομμάτι Laika, που συμπεριλήφθηκε στην playlist του γνωστού birp.fm. για τον Σεπτέμβριο του 2012.
Generationals: λέγεται το indie pop ντουέτο των Ted Joyner και Grand Widmer από την Νέα Ορλεάνη. Τους μάθαμε και τους αγαπήσαμε με το When They Fight, They Fight από το δίσκο Con Low του 2009,
αλλά και το .με το Ten, Twenty, Ten στο δίσκο Actor Caster του 2011,
Έχοντας κυκλοφορήσει ήδη τα δύο άλμπουμ: Con Low το 2009 και το Actor Caster το 2011 αλλά και το EP Trust το 2010, κυκλοφόρησαν πριν μερικές μέρες το δεύτερο τους EP Lucky Numbers που περιλαμβάνει τα εξής 3 τραγούδια:
Το εξαμελές σχήμα από τη Μελβούρνη σχηματίστηκε το 2009 αρχικά ως Swiss και απέκτησε γρήγορα φήμη όταν το ραδιόφωνο Triple J ξεκίνησε να παίζει τα demo τους και τους ανακήρυξε ως "JJJ Unearthed Feature Artist of The Week".
Ο ήχος τους κινείται σε indie pop ρυθμούς και πολλοί είναι εκείνοι που τους εντάσσουν μουσικά κοντά στους Phoenix, theXX και την Lykke Li.
Υπέγραψαν το πρώτο τους συμβόλαιο με την Ivy League το 2010 και το Νοέμβριο του ίδιου έτους κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους EP, τον Zurich. Συνόδευσαν τους Sparkadia, The Naked And Famous, The Jezabels κ. ά σε συναυλίες στην Αυστραλία. Το Μάρτιο του 2012 κυκλοφορούν το πρώτο τους single τους Hands, το οποίο καταφέρνει να "πιάσει" 3,500.000 views στο youtube.
Τον Αύγουστο του 2012 κυκλοφόρησαν και τον πρώτο τους LP, A Is For Alpine υπό των Ivy League και Mushroom Group Promotions.
Η tracklist του A Is For Alpine:
“Lovers 1″
“Lovers 2″
“Hands”
“Villages”
“Softsides”
“Seeing Red”
“Gasoline”
“All For One”
“Too Safe”
“In the Wild”
“The Vigour”
“Multiplication”
Φρέσκοι pop ήχοι σαν αεράκι για να μας φτιάξουν τη διάθεση !
Σε όσους αρέσει το τραγούδι My Girls των Animal Collective, σας έχω ένα cover από τους Taken By Trees που πέρα από τη μουσική διασκευή του κομματιού πηγαίνουν ένα βήμα παραπάνω και αλλάζουν και το τίτλο του κομματιού. Από My Girls σε My Boys.
Taken by Trees ονομάζεται το τελευταίο project της Σουηδής Victoria Bergsman. Την γνωρίζουμε ήδη από τους Τhe Concretes, όπου ήταν η βασική τραγουδίστρια και στιχουργός για έντεκα χρόνια μέχρι και τον Ιούλιο του 2006, όταν και αποφάσισε να ακολουθήσει σόλο καριέρα, αλλά και από τα φωνητικά στο τραγούδι Young Folks των Peter, Bjorn and John.
Το πρώτο της album Open Field το ηχογράφησε το 2007 μόλις σε 6 ημέρες και διακρίνεται από indie pop και folk ήχους.
Το 2009 επιλέγει να πάει στο Πακιστάν (!), παρά τις συστάσεις της σουηδικής κυβέρνησης να μην το κάνει, για να ηχογραφήσει τον δεύτερο της προσωπικό δίσκο, με τίτλο East of Eden, ο οποίος αποτελείται από 9 τραγούδια. Συμπορευτής της σε αυτό το μουσικό πείραμα ο Andreas Söderström, ο οποίος συνεργάστηκε με ντόπιους μουσικούς για να δημιουργήσουν αυτόν τον δίσκο που θυμίζει κάτι το από το απόκοσμο της μουσικής παράδοσης των Σούφι.
To Noέμβριο του ίδιου χρόνου μας δίνει τη δική της ερμηνεία (cover) στη μεγάλη επιτυχία των Guns ' N' Roses Sweet Child O'Mine.
Πρόκειται για ένα εξαμελές σχήμα από το Reykjavik που σχηματίστηκε το 2010, παίζει indie folk και pop-folk ήχους και τραγουδάει για μυθικά πλάσματα και μαγικά ταξίδια. Κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο "My head is an animal" μόλις το Σεπτέμβριο του 2011 στην Ισλανδία και στις 20 Δεκεμβρίου 2011 το Ep τους "Ιnto the Woods". O δίσκος του πρόκειται να κυκλοφορήσει στον υπόλοιπο κόσμο στις αρχές του 2012.
Το κομμάτι "Little Talks" τους χάρισε την πρωτιά στην Musiktilraunir, την ισλανδική ετήσια μάχη των συγκροτημάτων (battle of the bands), γεγονός που τους οδήγησε στο #1 των ισλανδικών charts για πολύ καιρό. Αξίζει να το ακούσουν όσοι έχουν ενθουσιαστεί με το τραγούδι "Home" των Edward Sharpe & the Magnetic Zeros. Εκτός από τους Αμερικάνους, η ισλανδική μπάντα δέχεται επιρροές και από τους Arcade Fire καθώς χαρακτηρίζεται από την ίδια θεατρικότητα και πληθωρικότητα.
Mετά από μικρή συγγραφική απουσία, τα ραντάρ μας ανάβουν ξανά για τους Βlouse. Πρόκειται για μια 3μελή dream pop μπάντα από το Όρεγκον (αγαπάμε πολύ dream pop μετά τους Still Corners). Δημιουργούνται το καλοκαίρι του 2010 και κυκλοφορούν αρχικά το single "Shadows" το Mάιο του 2011 με την Sub Pop Records και τον πρώτο τους ολοκληρωμένο ομότιτλο δίσκο το Νοέμβριο του 2011 με την Captured Tracks. Το συγκρότημα αποτελείται από την Charlie Hilton, τον Patrick Adams και το μπασίστα των Unknown Mortal Orchestra, Jacob Portrait. Όπως αναφέρουν και οι ίδιοι σε μια συνέντευξη τους, δεν κάνανε τίποτα παραπάνω από το να γράψουν μερικά τραγούδια, να βρουν ένα όνομα για τη μπάντα τους και να τα διαθέσουν για free listening στο ιντερνετ μέσω του bandcamp. Τόσο απλά! Μια ακόμα dream pop μπάντα;; Μάλλον όχι.. Καταφέρνουν να συνδυάσουν διάφορα χαρακτιριστικά συγκροτημάτων που πρωτοκινήθηκαν σε dream pop ήχους, όπως για παράδειγμα τα μπάσα που θυμίζουν Cocteau Twins, ή η ονειρική φωνή της Hilton που μας θυμίζει αρκετά την πρώιμη δουλειά των Mazzy Star.. Ξεχωρίζουμε αμέσως το κομμάτι Into Black, το οποίο στο αρχή του μας απογειώνει με τα μπάσα του τόσο που θα το χαρακτηρίζαμε περισσότερο indie pop! Πόση σημασία έχει;;
Η επόμενη πρόταση μας έρχεται με δύναμη από τη Νορβηγία και μάλιστα από το Trondheim [thanks to the Greek architect there :)]. Το όνομα αυτών..Your headlights are on. Βρίσκονται μουσικά από το 2008 αλλά καταφέρνουν να κυκλοφόρησαν μόλις το 2011 το πρώτο τους ομώνυμο άλμπουμ και οι ήχοι τους είναι κάτι μεταξύ shoegaze (κλασικά αγαπημένο), experimental και indie pop.. δε θέλουμε και πολύ :) ! Πρόκειται για 5 απόφοιτους του Ωδείου Μουσικής Αυτοσχεδιασμού και Μουσικής Τεχνολογίας στο Trondheim, σχετικά άγνωστοι στο ευρύ κοινό καθώς δεν υπάρχουν πολλές αναφορές για αυτούς στο διαδίκτυο, τουλάχιστον στα αγγλικά! Παρόλαυτα Νορβηγοί μουσικοκριτικοί τους συγκρίνουν ήδη με σπουδαία ονόματα της μουσικής και τους ξεχωρίζουν ως μια από τις πιο ελπιδοφόρες μπάντες για το 2011. Συγκεκριμένα συγκρίνουν το κομμάτι νο1 "Cold Mountain" με τους κιθαριστικούς αυτοσχεδιασμούς του Neil Young που συναντάμε στο soundtrack της ταινίας Dead Man. Ο ίδιος ο κιθαρίστας των YHAO, Lars Ove Fossheim, παραδέχεται ότι αποτέλεσε για αυτόν μεγάλη πηγή έμπνευσης τόσο το soundtrack όσο και η ίδια η ταινία (την παρακολούθησε τουλάχιστον 12 φορές!). Αντίθετα, τραγούδια όπως το " What Are Days For" και το "Four Letter Word" χαρακτηρίζονται από περισσότερο μελαγχολικούς και πειραματικούς ήχους που μας θυμίζουν τους Atlas Sounds και τους Broadcast.
Drink gone dead.. αρκετά μεγάλο σε διάρκεια κομμάτι (10:31)
Αναρτήσεις
